... 2012-04-02 20:08:06
laleczka z gałganków i szmatek.
którą się można pobawić, kiedy się ma na to ochotę.
która przyzwyczaja innych, że tak można.
a kiedy laleczka próbuje coś tłumaczyć, to nikt nie słucha
i nie rozumie.
kto by słuchał laleczki z gałganków?
przecież ona zawsze jest, kiedy potrzeba.
siedzi na półeczce i czeka, aż ktoś po nią sięgnie,
odkładając ładniejsze zabawki.
niech się cieszy.
że raz na jakiś czas ktoś zwróci na nią uwagę.
zresztą, przyzwyczajając innych do tego, że nie mamy uczuć,
czego możemy oczekiwać?
że nagle, po kilku latach zaczną zwracać uwagę, czy może nam smutno?
nie zaczną.
laleczko bez uczuć, wracaj na półeczkę i czekaj, aż ktoś
łaskawie zechce mieć na ciebie ochotę.
nie jestem idealna, nigdy tak nie mówiłam.
mam więcej wad niż inni.
skrzywdzono mnie bardziej niż innych.
wściekam się bardziej niż inni.
i cierpię dłużej niż inni.
dłużej pamiętam zniewagi i lekceważenie.
a płaczę ciszej.
to nie jest złe, że chcialabym być traktowana tak,
jak sobie to wymarzyłam.
złe jest, że widocznie zachowuję się tak, że nie zasługuję
na takie traktowanie.
nie wiem, gdzie robię błąd.
ale gdzieś go najwidoczniej robię.
a kiedy próbuję coś naprawić rozpada sie to w pył.
nie powinnam mieć zbyt dużo i chcieć zbyt dużo,
przynajmniej dopóki nie nauczę się, co robię źle.
najgorsze zło spotkało mnie z powodu zbytniej uległości.
może teraz próbuję ustalać granice zbyt późno?
bo kto uwierzy, że laleczce nagle przestaje odpowiadać styl zabawy.
przecież to nie ma sensu.
na półkę, laleczko z gałganków i szmatek.
kolejny raz się nie udało.
skomentuj (0)
